Απευθύνθηκα στο Ιπποκράτειο Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής με αρκετή δυσπιστία, και αφού είχα απογοητευθεί από την αγωγή και θεραπεία της κλασσικής ιατρικής.
Πιο συγκεκριμένα ο γιος μου Κωνσταντίνος, 13 χρονών, παρουσίασε βρογχικό άσθμα. Η θεραπεία που έκανε ήταν κορτιζονούχα φάρμακα, αντιβιώσεις και εισπνοές. Είχε φτάσει στο σημείο να παίρνει 5 είδη διαφορετικών φαρμάκων καθημερινά, από 2 ή 3 δόσεις καθημερινά, και το αποτέλεσμα να είναι απογοητευτικό. Συνέχιζε να βήχει συνεχώς σαν γέρος, είχε σταματήσει την αθλητική του δραστηριότητα και το βράδυ είχε φτάσει τις 29 – 32 αναπνοές το λεπτό.
Η θεραπεία που του δόθηκε από τον ομοιοπαθητικό κ. Γεράσιμο Στουραϊτη συνίστατο σε ένα είδος φαρμάκου, μόνο μια κάψουλα εφ’ άπαξ και στην συνέχεια μια κάθε μέρα για έναν μήνα. Ήμουν αρκετά δύσπιστη για το αποτέλεσμα, το οποίο όμως ήταν εκπληκτικό. Ήδη από το πρώτο δεκαήμερο η βραδινή αναπνοή του επανήλθε σε φυσιολογικά πλαίσια, 20 – 23 ανά λεπτό, σταμάτησε σταδιακά ο τρομερός βήχας και μετά από 20 ημέρες ξεκίνησε την προπόνησή του.
Πιστεύω ότι η Ομοιοπαθητική έχει να προσφέρει πολλά, αρκεί να μη την αγνοούμε, διότι υπάρχει ελλιπής ενημέρωση και εχθρική αντιμετώπιση από την κλασσική ιατρική.
Δ.Ε., Αθήνα, 31 Ιανουαρίου 2002
