Το όνομά μου είναι Α.Θ. Ήταν η πρώτη φορά που αντιμετώπιζα μια οξεία αμυγδαλίτιδα ομοιοπαθητικά και ήρθα σε επαφή με ένα μικρό θαύμα!
Από παιδί πάθαινα συχνά αμυγδαλίτιδες, τις οποίες αντιμετώπιζα με αντιβίωση. Μόλις είχα αρχίσει ομοιοπαθητική θεραπεία στο Ιπποκράτειο Κέντρο Κλασσικής Ομοιοπαθητικής με τον κ. Στουραϊτη, όταν έπαθα ξανά την γνωστή μου αμυγδαλίτιδα. Μέσα σε δυο μέρες έφτασα να έχω 39,5 πυρετό και αμυγδαλές τόσο πρησμένες, σαν καρύδια, που όχι να καταπιώ, αλλά ούτε να αναπνεύσω δεν μπορούσα. Ο Ομοιοπαθητικός μου, μου έδωσε τηλεφωνικώς κάποια σκευάσματα αυτές τις δυο μέρες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Απογοητευμένη, αποφάσισα ότι είχε έρθει η ώρα να πάρω αντιβίωση όπως παλιά και πήρα τον κ. Στουραϊτη τηλέφωνο για να τον ενημερώσω. Εκείνος, ανένδοτος, ήρθε σπίτι μου να με δει, και μου έδωσε μια κάψουλα. Ήταν 9 η ώρα το βράδυ και μου είπε ότι θα ερχόταν ξανά στις 11, όπως και έγινε. Μόλις ήρθε κοιτάξαμε τις αμυγδαλές μου στον καθρέφτη όπου αντί για «καρύδια» είδαμε «αμύγδαλα». Μπορούσα να καταπιώ το σάλιο μου και ένοιωθα λίγο καλύτερα. Μου είπε ότι το επόμενο πρωί δεν θα είχα τίποτα. Πραγματικά, την επόμενη μέρα ήμουν απύρετη, χωρίς πόνο, με φυσιολογικές αμυγδαλές και σωματικά καλύτερα. Είχε γίνει ένα μικρό θαύμα! Από τότε έχουν περάσει 6 χρόνια που ακολουθώ την Ομοιοπαθητική και δεν με έχουν ξαναενοχλήσει οι αμυγδαλές μου.
Α.Θ., Πειραιάς, 26/1/2002
